Thuis in zicht

Dag leve belgjes,

Met nog één weekje te gaan, vertrek ik met een dubbel gevoel.
Sins 3 weken nu, wil maar al te graag terug zijn bij mijn dierbare vrienden en familie.
Met de dag van oordeels voor mijn neus, bessef ik maar al te goed dat ik hier ook vrienden en familie zal moeten achterlaten (en dit mss voor altijd!!).

Sinds 3 maand nu ben ik tesamen met Jinette, het gaat super en ik ben gelukkig met haar. Ik moet jullie niet vertellen dat het me pijn zal doen, haar hier achter te laten.

Het leven kan soms hard zijn maar dat ben ik ook.

Tot in België,

Kabundgi kabea (forse eekhoorn)

Last of the mohicans

Dit is Laetitia, zij is de laaste om mij te verlaten. Samen hebben we 6 leuke weken achter de rug maar nu de tijd voor haar aangebroken om terug te keren naar België. Mijn goede vriend Ludo is vorige week reeds vertrokken en Bertrand, de week daarvoor. De komende 4 weeken zullen hard worden voor mij... helemaal alleen in het grote, zwarte Kongo!

De Jeep

Dit is de jeep van van de UNILU en neen het is niet mijn jeep. Omdat de politie hier blijkbaar wel kan lezen, hebben ze het voor hen heel gemakkelijk gemaakt. Het volstaat te lezen wat op de ruit geplakt staat om te weten wat ze te doen staan. :)