Thuis in zicht

Dag leve belgjes,

Met nog één weekje te gaan, vertrek ik met een dubbel gevoel.
Sins 3 weken nu, wil maar al te graag terug zijn bij mijn dierbare vrienden en familie.
Met de dag van oordeels voor mijn neus, bessef ik maar al te goed dat ik hier ook vrienden en familie zal moeten achterlaten (en dit mss voor altijd!!).

Sinds 3 maand nu ben ik tesamen met Jinette, het gaat super en ik ben gelukkig met haar. Ik moet jullie niet vertellen dat het me pijn zal doen, haar hier achter te laten.

Het leven kan soms hard zijn maar dat ben ik ook.

Tot in België,

Kabundgi kabea (forse eekhoorn)

Last of the mohicans

Dit is Laetitia, zij is de laaste om mij te verlaten. Samen hebben we 6 leuke weken achter de rug maar nu de tijd voor haar aangebroken om terug te keren naar België. Mijn goede vriend Ludo is vorige week reeds vertrokken en Bertrand, de week daarvoor. De komende 4 weeken zullen hard worden voor mij... helemaal alleen in het grote, zwarte Kongo!

De Jeep

Dit is de jeep van van de UNILU en neen het is niet mijn jeep. Omdat de politie hier blijkbaar wel kan lezen, hebben ze het voor hen heel gemakkelijk gemaakt. Het volstaat te lezen wat op de ruit geplakt staat om te weten wat ze te doen staan. :)

Nog in de zoo

Bij wijze van iets nieuws te proberen heb ik eens een klein filmpje geplaatst. Haar naam is Nata en geloof het of niet maar ze komt als je haar roept. Doet me verdacht veel denken aan Voske!

Genoeg gelachen

Met de namiddag vrij, vond ik het eens tijd om de zoo te gaan bezoeken. Ik kan je zeggen dat hier in de zoo van Lubum de raarste dinosaurussen rond lopen. :)

Beetje werken

Ok, ok, andere aan het werk stellen is natuurlijk gemakkelijk. En ik zie jullie al denken: "Wat een lui lekkerleven leidt die jongen!" maar kom; om te bewijzen dat ik ook een beetje werk; een foto van een tot op het vlees opgegane blaar. :p

als de kat van huis is

Vandaag was Ir. Lucien niet van de partij in de zoo... en als de kat van huis is... Ik heb mijn kans mooi gezien zowat de helft van de stagair's aan het werk te zetten in mijn prodject. Met z'n zessen was klus in een half uur geklaard en kon ik met een gerust gemoed huiswaards toe gaan. :)

De schoen

Een paar schoenen gaan hier gemiddeld 3 weken mee. Gelukkig is er wel altijd iemand in de straat te vinden die nogal handig is met naald en draad.

Mijn assistent

Sinds kort zijn er een 10-tal studenten die hun stage voeren in de zoo, nabij mijn werkdomein. Ik heb de kans gezien één van hen tot mijn persoonlijke assistent te benoemen. Een stage hier houdt in: gras snoeien met de machette, kanalen graven en andere rotklusjes. In vergelijking met dat is werken aan het expiriment van mij een droomjob. Hij kent ondertussen de knepen van het vak, wat mij perfect uitkomt omdat ik op die mannier gemakkelijk enkele uren vrijaf kan nemen om te werken aan mijn thesis.

De vijvers

Mits een kleine week vertraging bevinden mijn vissen zich momenteel in de vijvers.

Dit is aangenaam werken.

Werken in de broedkamer was als werken in een serre, de temperatuur kan gemakkelijk oplopen tot 32°C. Daarenboven vraagen de vijvers nauwelijks onderhoud.
Drie maal per dag eten geven en de kous is af :)

Nieuwe wind door de zoo

Gisteren heb ik een mail gestuurt naar mijn Belgische promoter alsook naar Prof. Baert (welgekend hier in Lubum).

Mijn mail heeft zijn doel niet gemist. Deze morgen om 9 uur stipt was iedereen op appel en morgen gaan we met zijn allen rond de tafel zitten om de problematiek te bespreken.

Er waait een nieuwe wind door de zoo en ik heb de motivatie terug gevonden!

Tot schrijft,

Samuel

Al

Eergisteren heb ik me, voor het eerst een namiddag vrijaf genomen. Met zijn allen hebben BB-Q gehouden en ik moet zeggen dat het me deugt gedaan heeft. Iedereen van de Guest was aanwezig: Bertrand, Lethitia, Ludivic, Carol en nog enkele extra-muros. Dit is de eerste dag dat ik het gevoel heb met vakatie te zijn. Sinds 3 dagen werk ik alleen in de zoo, om de simpele reden dat iedereen zijn kat stuurt. Gezien mijn vissen ook op zondag eten, kan ik me niet permiteren een dag te skippen. Als goede Belg ga ik plichts-bewust naar mijn werk, elke ochtend. Maar ik kan je gerust zeggen dat het me ondertussen 'tot hier zit'! Mijn moeder heeft me ooit gezegt: mocht je een net zou spannen rondom Zwart-Africa; zou iedereen vergaan binnen de 20 jaar. Ik ze geen ongelijk geven!

Ok, ok, vissen smaakt niet iedereen. maar een nieuw gevonden liefde gaat er bij iedereen wel in. vandaar een kleine update. Het gaat nog steeds goed tussen mij en Jinette. Beter nog, ze doet sinds kort mijn was. Ik ging ervan uit dat zoiets normaal was hier. Blijkt dat zoiets zich voordoet na 2 jaar verkering!!! (mij hoor je niet klagen). Jenette heeft sinds enkele dagen malaria. Geen reden tot paniek. Malaria hier is even frequent als een verkoudheid in België. Ik soingeer haar elke dag, na mijn werk.

Ergens in het midden zie je 9 rode bakken. Die zijn van mij. En neen, je vergist je niet. Ze zijn 2 maal zo groot als de andere. Dit alles omdat Ir. Lucien ongelofelijk veel vertrouwen in mijn heeft. (Ik heb de nodige now-how opgedaan lang voor mijn vertrek).

Bakken van 45 liter met 33 vislarven per liter is ideaal.

Om dat te bereiken het ik 10.000 larven nodig... nu ja... we bevinden ons in de Kongo, dus... om zeker te zijn hebben we een reproductie gedaan van 20.000 larven.

Mocht het niet zijn dat ze hier allemaal incompetent zijn, had ik nu mijn 10.000 larven om mijn expiriment op uit te voeren.

Maar toch we gaan door. Ik heb 4000 larven om mee te werken.Ik heb het niveau van het water verlaagt van 45 naar 20 liter per bassin; En de desiteit van 33 larve/l naar 20 larve/l.

Wat je ook zegt of doen; het is en blijft hier: système congolais!

Dit is mijn dag:
Ik sta op om 06.15h, ik smeer mijn boterhammen voor heel de dag, neem de "taxi-bus" en arriveer in de zoo om 7.30u begin ik zooplankton te vissen voor mijn vis-larven.

Stomme beesten hebben voedsel nodig om de 4 uur. De laatste voeding doe ik op 18h00; Dagen van 13uur dus!!!

Maar hout vast houden. Vanaf volgende week begin ik met het artificiële voer.

kan ik lekker lang uitslapen tot 8h00 :)

nieuwe liefde in Lubum

Laat me mijn vriendin voorstellen:

Ze heet Jinette en we kennen elkaar sinds 2 weken.

Ze werkt in een klein cafétje aan de zoo. Gezien mijn visexpirimenten ook plaats vinden in de zoo, zien we elkaar dagelijks.

Vorige week zijn we voor het eerst uit gegaan, tot in de vroege uurtjes. Omdat het zo laat in de nacht geworden is, hebben we samen wijselijk beslist, die bewust nacht niet thuis te gaan slapen.

Ze is half Angolees en half Kongolees en wat mij betreft het mooist meisje van heel Lubum!

het sperma of "hom" wordt vermengt met de eieren... binnen 24h zullen ze uitkomen en dan, na 3 dagen teren op hun dooierzak, kan ik mijn voedsel-expiriment beginne... iedereen: vingers gekruist!

12 uur later, na injectie van het hypothalamus-extract, hebben de hormonen hun effect gegeven en de vrouwelijke specimen zijn klaar om hun eieren af te staan. Het enige wat me rest is om het boeltje te vermengen met het sperma van de vissen die we gisteren gekeeld hebben om vis-larven te hebben... ik kan dan toch beginnen :)

Om je de meest gruwelijke fotos te besparen heb ik deze gepost om je een beetje een idee te geven hoe de aritifiële reproductie er hier aan toe gaat. Ik ben blij dat Bertrand hier is... hij heeft altijd zin in een kleine genocide als het vissen betrefd.

Er bijkt dan toch leven te zijn hierro. Het enige wat ons nu te doen staat is die beesten te kelen, de hypotalamus extrageren, alsook de teelballen (bij de mannelijke dan toch) en de vrouwelijke te injecteren met het extract van de hypofyse zodat ze morgen eitjes geven... geloof me... dit wordt een slachtveld!

Gisteren zijn we dan eindelijk begonnen aan mijn expririment. Voor de artifiële reproductie hebben we 3 mannelijk en 3 vrouwlijke vissen nodig... nu maar hopen dat er leven is de vijver is.

Dit is Arielle. Ze is gekomen en ze is gegaan... hier blijft alleen elvis bestaan.
Ik denk dat het vanaf nu altijd zo zal gaan.

Dit is Delcamo.
Hij is mijn colega in mijn expiriment. Bijster slim is niet maar hij lacht altijd. En in omstandigheden als deze is dat meer als welkom.

Enkele van mijn clolega's

Een dagje goed gewerkt en ik zie het weer helemaal zitten... Allée vooruit!

muzungu @ work

Ok, ok, het zijn weer maar eens foto's van blanken aan het werk. En persoonlijk had ik ook liever wat meer foto's van de locale colega's genomen maar ik hou nu eenmaal van actiefoto's.

Tussen ons gezegt en gezwegen zijn de actiefoto's van mijn locale colega's zeldzaam.

Dag 12, we kunnen eindelijk beginnen

Super gewoon! Ik ben hier nog maar 2 weken en we zijn nu al het overleggen hoe we aan mijn exprirment kunnen beginnen.

Het ziet er niet uit maar ik kan je verzekeren dat binnen de kortste keren hier Clarias gekweekt worden zoals ze er nog nooit gezien hebben.

Sophie

Sophie is vandaag vertrokken richting huiswaards.

Niettegenstaand we elkaar slecht één week gekend hebben, is haar vertrek een groot verlies voor ons allen.

Sophie, bonne chance avec ton doctorat et sache bien que vous nous manque!

Layla

Dit is Layla. Zoals de naam al doet vermoeden heeft ze een marokaanse afkomst. Ze werkt met ondervoede kinderen en weet dit aardig te combineren met een goed doel, nl. het voorzien van beertjes en kledij voor de zieke kindjes.

Ludovic

Ludovic is Pedoloog en is samen met mijn aangekomen.

Zijn favourite hobby's: putjes graven en met zand spelen.

Samen met hem deel ik een kamer. Hij is een beetje zot in het hoofd dus wij komen alvast heel goed overeen.

Bertrand

Bertrand is hier sinds 2 maanden en spreekt al een aardig woordje swahili. Aangezien mijn kennis van de taal stopt bij "goeie dag" en "salut" komt hij regelmatig van pas.

Net als ik doet hij onderzoek naar Clarias gariepinus, in de zoo van Lubum.

Op dagen dat hij geen last heeft van malaria valt hij zeer goed mee. Gelukkig maar, want we spenderen hele dagen met elkaar.

Aangekomen

Gisteren omtrent 01h00 ben ik goed en wel aangekomen in Lubum. Zoals het beaamd van een Universiteit was alles dan ook goed gepland, weken van ter voorhand. Zo zou de protocoleur mij staan opwachten op de luchthaven... Let wel: "zou"; want van de protocoleur was natuurlijk niets te bespeuren... Soyer les bienvenu à Lubumbashi, zullen we maar zeggen!

Gelukkig was er ter zelfde tijd een delegatie van de CUD op de luchthaven aangekomen en waren ze zo vriendelijk mij een lift te geven tot aan de UNILU.

Afgelopen nacht heb ik logement gekregen in het motel Unilu. Een foto genomen vanuit mijn kamer ziet u boven.

Ondertussen ben ik er toch in geslaagd de protocoleur te stekken te krijgen en zal ik later deze middag verhuizen naar de afdeling waar alle studenten gehuisvest worden. Dit om de logische reden dat een verblijf van 80 dagen op motel budgettair niet voordelig is.

Vandaag ben ik erin geslaagd op internet te geraken maar ik ben niet zeker of ik morgen evenveel succes zal hebben.

Voor de rest stel ik het wel en hoop spoedig ook meer te kunnen lezen van jullie.

Sans papiers

Binnen geraken in Kongo is koud kunstje. Het enige wat je vandoen hebt zijn vliegtuigtickets, een visum van €175, een vaccinatieboekje met bewijs van vaccinatie tegen gele koorts, een officiële uitnodiging vanuit Kongo en €25 in coupures van €5 om de douane mee om te kopen. Net als in België dus.

De valies

Een trip van 3 maand Congo moet goed voorbereidt worden. Sommige zaken kunnen nu eenmaal niet ontbreken in de valies...

...zoals een doos met 16kg visvoer, Nitraat en Nitriet-testers, een areatiepomp,...

...De reisapotheek met de nodige dosis antimalaria...

...De nodige lectuur...

Gelukkig is er naast dit alles nog wat plaats, in mijn valies, voor wat persoonlijke spullen.

Congo, een bewogen land

	Vlag van 1960 - 1963
	Vlag van 1963 - 1966
	Vlag van 1966 - 1971
	Vlag van Zaire 1971 - 1997
	Vlag van 1997 - 2008

Waar

	Democtatische Republiek Kongo (Kortweg Kongo) is gelegen in Centraal Afrika en betekend "Jager" in het Kikongo, de inheemse taal.
	Lubumbashi is gelegen in het uiterste Zuid-Oosten van Kongo.

Welkom

Deze Blog werd opgericht bij wijze van communicatie tussen vrienden, familie en kennissen vanuit België en mezelf tijdens mijn verblijf in Kongo.

Mijn Blog zal in de vorm van een dagboek verschijnen, waarin ik zowel leuke anekdotes en persoonlijke bevindingen zal neerpennen, alsook geboekte resultaten binnen het onderzoek naar de nutriële behoefte van de Clarias gariepinus en de Tilapia nilotica.

Verder zal ik pogen zoveel mogelijk foto's te posten om een zo goed mogelijk beeld te geven van mijn verblijf.

Reacties op een of meerdere posts, zijn vanzelfsprekend welkom!


Vriendelijke Groeten vanuit Kongo,

Samuel